Return to site

Only the lonely

Eenzaamheid kennen we allemaal

· Society

Ik voel me vaak alleen. En zowel thuis als op werk kan het gevoel ineens opspelen: Ik ben de vreemde eend in de bijt, de Harry, the odd one out. Nu is dat gevoel van eenzaamheid niet zo raar: ik heb mijn baan opgezegd, mijn relatie is uitgegaan, ik woon 2 jaar in Utrecht terwijl de meeste van mijn universiteitsvrienden net als mijn familie in Brabant wonen. Toch zijn de gedachten van eenzaamheid vaak overweldigend. Ik ben degene die altijd iets anders vindt. Ik voel me niet gehoord, niemand kijkt naar mij om. Wie maakt zich nu zorgen over mij?

Ik ben de vreemde eend in de bijt, de Harry, the odd one out.

Lange tijd dacht ik dat ik de enige was die zich eenzaam voelde. Eenzaamheid was in mijn beleving iets dat vooral voorkwam onder ouderen. En met 30 jaar kan ik me nu niet echt oud voelen. Dat zou toch een leeftijd moeten zijn waarbij je midden in het leven staat?

Onderzoek toont aan dat ongeveer 30% van de Nederlandse bevolking gevoelens van eenzaamheid heeft. En in Nederland zijn het echt niet alleen ouderen die zich wel eens eenzaam voelen. Gesprekken die ik voer over eenzaamheid leert me dat ook anderen in mijn omgeving zich wel eens eenzaam voelen. Bijvoorbeeld omdat ze gezondheidsproblemen hebben die anderen vast niet begrijpen, bijvoorbeeld omdat ze op vrijdagavond alleen op de bank zitten zonder vrienden of relatie, of bijvoorbeeld omdat ze op hun werk steeds andere standpunten innemen dan de meerderheid doet. Dat zij durven uit te komen voor hun gevoelens van eenzaamheid is een hele opluchting voor mij. Poe, ik ben niet de enige!

Dat zij durven uit te komen voor hun gevoelens van eenzaamheid is een hele opluchting voor mij.

Deze gesprekken helpen me om te gaan met de eenzaamheid. Als ik me nu eenzaam voel denk ik aan de mensen die de eenzaamheid ook kennen. Dan denk ik aan die collega die het ook soms moeilijk heeft met weer een afwijkend standpunt in te nemen. Dan denk ik aan de vrienden die op vrijdagavond geen mensen om zich heen hebben. Dan denk ik aan degenen die vanwege gezondheidsproblemen weer alleen thuis zijn. Het besef dat eenzaamheid overal voorkomt is voor mij een drijfveer om steeds aandacht te blijven hebben voor mezelf en anderen. Ik weet nu dat ik iemand kan bellen voor een fijn gesprek, dat ik naar de koffiezaak om de hoek kan gaan, en dat ik een praatje kan aanknopen met iemand die ik tegenkom.

En het is niet dat ik me nu nooit meer eenzaam voel. Wel doet de eenzaamheid minder pijn omdat ik nu met verwondering naar mijn gevoelens kan kijken.

Voel jij je wel eens eenzaam? En wanneer voel je dat?

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly